W języku angielskim przymiotniki stopniuje się w następujący sposób.a) w stopniu wyższym do przymiotników jednosylabowych i niektórych dwusylabowych dodajemy końcówkę -er, a w stopniu najwyższym -est oraz przed wyrazem przedimek określony the, np.
nice – nicer – the nicest
old – older – the oldest
W amerykańskiej odmianie języka angielskiego niekiedy pisownia odmienionego przymiotnika może się różnić od jego odpowiednika w brytyjskiej odmianie angielskiego. Ilustruje to poniższy przykład.
brytyjska odmiana angielskiego:
cruel – crueller – the cruellest
amerykańska odmiana angielskiego:
cruel – crueler – the cruelest
Należy zauważyć, że w przypadku gdy przymiotnik zakończony jest na -e, przy stopniowaniu dodajemy odpowiednio końcówkę
-r i -st, np.
late – later – the latest
nice – nicer – the nicest
W przypadku przymiotników zakończonych na samogłoskę, po której występuje spółgłoska, spółgłoskę podwaja się, po czym dodaje się odpowiednio końcówkę -er i -est, np.
fat – fatter - the fattest
big – bigger – the biggest
thin – thinner – the thinnest
Przymiotniki dwusylabowe zakończone na -y przyjmują w stopniu wyższym formę zakończoną na -ier (po uprzednim usunięciu „y” i zamianie na „i”), zaś w stopniu najwyższym – formę zakończoną na -iest (przy czym „y” ponownie zamienia się na „i”), np.
happy – happier – the happiest
easy – easier – the easiest
narrow – narrower – the narrowest
quiet – quieter – the quietest
clever – cleverer – the cleverest
simple – simpler – the simplest
Wiele przymiotników dwusylabowych, takich jak np. polite lub common można stopniować na dwa sposoby. Jednym z nich jest dodanie końcówek -er/-est, drugim zaś dodanie przed przymiotnikiem słowa more w stopniu wyższym i słowa most w stopniu najwyższym, np.
polite:
1. polite – politer – the politest
2. polite – more polite – the most polite
common:
1. common – commoner – the commonest
2. common – more common – the most common
W przypadku pozostałych przymiotników dwusylabowych, takich jak przymiotniki kończące się na: -ing, -ed, -ful i -less możliwe jest tylko stopniowanie przy użyciu słów more i the most, np.
charming – more charming – the most charming
harming – more harming – the most harming
Uwaga! Stopniowanie przymiotników przy użyciu słów more i the most staje się coraz bardziej popularne.
b) w stopniu wyższym i najwyższym przymiotniki wielosylabowe (trzy i więcej sylab) poprzedzamy odpowiednio wyrazami more i themost , np.
beautiful – more beautiful – the most beautiful
intelligent – more intelligent – the most intelligent
practical – more practical – the most practical
interesting – more interesting – the most interesting
fascinating – more fascinating – the most fascinating
Uwaga! Wyjątkiem są przymiotniki, będące przeciwieństwem (zaprzeczeniem) przymiotników dwusylabowych, typu happy czy tidy (a więc przymiotników kończących się na -y). Mowa tutaj więc o przymiotnikach takich, jak unhappy, które mogą przyjmować zarówno formy stopniowania z -er/-est, jak i formy z more/the most, np.
untidy
1) untidy – untidier - the untidiest
2) untidy – more untidy – the most untidy
unhappy
1) unhappy – unhappier – the unhappiest
2) unhappy – more unhappy – the most unhappy
c) Wiele często używanych przymiotników stopniuje się w sposób nieregularny. Powinno się więc ich nauczyć na pamięć. Przykłady przymiotników o nieregularnym stopniowaniu podano w poniższej tabelce.
bad/evil/ill | worse | the worst |
far | farther | the farthest |
far | further | the furthest |
good/well | better | the best |
hind | hinder | the hindmost |
late | latter, later | the latest, the last |
little | smaller | the smallest |
many | more | the most |
much | more | the most |
near | nearer | the nearest |
old | elder | the eldest |
old | older | the oldest |
UWAGA! Istnieją przymiotniki niestopniowalne, które nie przyjmują żadnej formy w stopniu wyższym ani w stopniu najwyższym.
Przymiotniki niestopniowalne opisują największy możliwy stopień natężenia pewnej cechy lub stanu emocjonalnego. Z tego też powodu stopniowanie ich nie jest konieczne. Spójrz na poniższe przykłady:
free
darmowy
(nic nie kosztuje, a więc nie może być już „bardziej darmowy”)
priceless
bezcenny
(nie da się zmierzyć w sensie kosztu)